خسرو شکیبایی حمید هامون بود. شخصیت رویایی نسلی که در میان روشنفکری اصیل و روشنفکری ژستگرای لنگ در هوا ، گنگ و گیج در شلوار سفید یا لی و کفش کتانی و پیرهن اتو نکرده ی حمید هامون گیر کرده است و همچنان می پرسد " چرا به ابراهیم خلیل الله می گویند پدر عشق ؟ " هنوز هم هر گاه که هامون دیدگان از جاده های باریک کنار کوههای بلند و شلوغ حرکت می کنند اگر هوا هم گرفته و ابری باشد سمفونی باخ در گوششان می پیچد و ملتمسانه می گویند که " خدایا به فریادمان برس " ! معجزه ای نازل کن شبیه آن چیزی که بر اسماعیل نازل کردی ! خدایا ما ابراهیمیم یا اسماعیل ؟
خسرو شکیبایی در ترکیب با داریوش مهرجویی حمید هامون شد. حاصل این ترکیب نوستالژیایی شد عمیق و توانمند که چند نسل را وامدار خود کرد.
خبر گزاری مهر تیتر زیبایی برای مرگ او زده است : آشفتگیهای "حمید هامون" با مرگ شکیبایی پایان گرفت!
او صبح امروز جمعه 28 تیرماه به علت ایست قلبی در سن ۶۴ سالگی دار فانی را وداع گفت.
+ نوشته شده توسط بهزاد افشاری در جمعه بیست و هشتم تیر 1387 و ساعت
11:34 |

